Rechts van mij aan tafel zit een moeder, links een kind. Met ADHD?
x93Hij luistert nooit naar me, hij doet nooit wat ik hem zeg.x94
De jongen, negen jaar oud, ondersteunt met zijn rechter arm zijn schijnbaar verveelde hoofd, en wel zodanig dat ik zijn gezicht niet goed kan zien. Met zijn linker hand trommelt hij op het tafelblad.

x93Laat dat, Joost… niet doen!x94
Moeders opdracht raakt bij Joost geen enkele snaar; hij gaat rustig door alsof zij niets gezegd heeft.
x93Joost, wat zei ik nou tegen je?x94 klinkt het nu met iets meer dreiging.
De moeder kijkt me aan met een ironische blik: x93Dat bedoel ik nou, hij luistert nooit.x94
x93Wat denkt u dat waar is: dat hij niet kxe1n luisteren of dat hij niet wxedl luisteren?x94
Moeder kijkt me aan alsof ik ze niet allemaal op een rijtje heb.
x93Ik word zo moe van alles duizend keer moeten zeggen…x94

Ik beaam dat. Niet-luisterende kinderen, daar kun je heel erg moe van worden.
x93Zullen we het samen, u en ik, eens proberen?x94
Moeder trekt haar wenkbrauwen op, en dan haar neus. Ik blijf haar aankijken en zie dan een miniem knikje van haar hoofd. Ik grijp mijn kans: "Mag ik eerst?"
Ze zucht en knikt weer.

Ik ga rechtop in mijn stoel zitten.
x93Joost…?x94 vraag ik met een kalme stem.
Vanuit mijn ooghoeken word ik het ongeloof van moeder gewaar. En Joost houdt zich doof.
x93Joost… ik zie… en ik hoor… dat je al hxe9xe9l goed kunt trommelen!"
Ik meen het echt en laat dit compliment even bezinken.
"Maar eigenlijk ben je hartstikke stom, want dat trommelen kan nog vxe9xe9l en vxe9xe9l beter. Jij doet het nu alleen maar met vijf vingers van je linkerhand. Waarom vijf? Het kan toch veel en veel beter en harder met alle vingers van allebei je handen?x94

Joost kijkt me voor het eerst, zij het met een schuin oog, aan. En hij denkt na. Ziet hij een gevaarlijke gek?
Ik doe mijn best en glimlach maf – met mijn wenkbrauwen extreem opgetrokken – terwijl ik met mijn hoofd drie kleine en snelle ja'tjes knik.
De jongen verandert * van houding en begint op de tafel te trommelen met tien vingers tegelijk. Hard.
x93Noem jij dxe1t hard?x94
De jongen bewijst meteen dat het nog harder kan.
x93En Joost… kun je hetzelfde ook… maar dan alleen maar met… twee wijsvingers?x94
Ja hoor, Joost kan dat.
x93En heel snel?x94
Ik hoor een mooi patroontje. 
x93Wow, dat klinkt goed!x94 Ik applaudiseer voor hem. 
x93En kun je hetzelfde ook… maar dan alleen met de pink van je linkerhand en… de duim van je rechterhand?x94
Moeder en ik zien hoe Joost de juiste vingers bepaalt en ja, ook dat kan hij.
x93En nu met gebalde vuisten!x94 roep ik op bevelende toon. Het enthousiasme van de jongen maakt een hels kabaal en het water golft in mijn glas.
Dan richt ik me tot moeder.

x93En nu bent u aan de beurt. Nu moet u iets verzinnen,x94 zeg ik.
Ze kijkt me hulpeloos aan. x93Wat moet ik verzinnen?x94
Joost is ineens gestopt.
x93Wat zou u… voor Joost… kunnen bedenken?…. Iets anders… een andere manier van trommelen?x94
Joost staart zijn moeder verwachtingsvol aan. Zij haalt haar schouders op en er valt een ongewone stilte.
Dan ineens: bonk! Moeder beukt haar elleboog op het tafelblad. Ze schrikt er zelf van.
Ik kijk snel naar Joost en en precies tegelijkertijd doen we precies hetzelfde. Boink.
Zelfs het schrikken doet hij na!
x93Nog een keer!x94
x93En nog een keer!x94
Er verschijnt een kleine glimlach op het gezicht van moeder.
x93En nog een keer!x94
x93En nu…,x94 roep ik, om daarna meteen met een geheimzinnige fluisterstem door te gaan: x93… trommelen we heeeeel zachtjes…. maar alleen met… onze middelvingers! Hxe9xe9l zachtjes… alle drie tegelijk!x94

Je had er bij moeten zijn.
Dat was mooi, echt prachtig om te horen.
Een concert van een hecht trio middelvingertrommelaars!

* vanaf dit punt luistert Joost.

 Abonneer je gratis op adhdcoach.web-log.nl

Zie ook: www.adhd-coaching-amsterdam.nl

Rechts van mij aan tafel zit een moeder, links een kind. Met ADHD?
xe2x80x9cHij luistert nooit naar me, hij doet nooit wat ik hem zeg.xe2x80x9d
De jongen, negen jaar oud, ondersteunt met zijn rechter arm zijn schijnbaar verveelde hoofd, en wel zodanig dat ik zijn gezicht niet goed kan zien. Met zijn linker hand trommelt hij op het tafelblad.

xe2x80x9cLaat dat, Joost… niet doen!xe2x80x9d
Moeders opdracht raakt bij Joost geen enkele snaar; hij gaat rustig door alsof zij niets gezegd heeft.
xe2x80x9cJoost, wat zei ik nou tegen je?xe2x80x9d klinkt het nu met iets meer dreiging.
De moeder kijkt me aan met een ironische blik: xe2x80x9cDat bedoel ik nou, hij luistert nooit.xe2x80x9d
xe2x80x9cWat denkt u dat waar is: dat hij niet kxc3xa1n luisteren of dat hij niet wxc3xadl luisteren?xe2x80x9d
Moeder kijkt me aan alsof ik ze niet allemaal op een rijtje heb.
xe2x80x9cIk word zo moe van alles duizend keer moeten zeggen…xe2x80x9d

Ik beaam dat. Niet-luisterende kinderen, daar kun je heel erg moe van worden.
xe2x80x9cZullen we het samen, u en ik, eens proberen?xe2x80x9d
Moeder trekt haar wenkbrauwen op, en dan haar neus. Ik blijf haar aankijken en zie dan een miniem knikje van haar hoofd. Ik grijp mijn kans: "Mag ik eerst?"
Ze zucht en knikt weer.

Ik ga rechtop in mijn stoel zitten.
xe2x80x9cJoost…?xe2x80x9d vraag ik met een kalme stem.
Vanuit mijn ooghoeken word ik het ongeloof van moeder gewaar. En Joost houdt zich doof.
xe2x80x9cJoost… ik zie… en ik hoor… dat je al hxc3xa9xc3xa9l goed kunt trommelen!"
Ik meen het echt en laat dit compliment even bezinken.
"Maar eigenlijk ben je hartstikke stom, want dat trommelen kan nog vxc3xa9xc3xa9l en vxc3xa9xc3xa9l beter. Jij doet het nu alleen maar met vijf vingers van je linkerhand. Waarom vijf? Het kan toch veel en veel beter en harder met alle vingers van allebei je handen?xe2x80x9d

Joost kijkt me voor het eerst, zij het met een schuin oog, aan. En hij denkt na. Ziet hij een gevaarlijke gek?
Ik doe mijn best en glimlach maf – met mijn wenkbrauwen extreem opgetrokken – terwijl ik met mijn hoofd drie kleine en snelle ja'tjes knik.
De jongen verandert * van houding en begint op de tafel te trommelen met tien vingers tegelijk. Hard.
xe2x80x9cNoem jij dxc3xa1t hard?xe2x80x9d
De jongen bewijst meteen dat het nog harder kan.
xe2x80x9cEn Joost… kun je hetzelfde ook… maar dan alleen maar met… twee wijsvingers?xe2x80x9d
Ja hoor, Joost kan dat.
xe2x80x9cEn heel snel?xe2x80x9d
Ik hoor een mooi patroontje. 
xe2x80x9cWow, dat klinkt goed!xe2x80x9d Ik applaudiseer voor hem. 
xe2x80x9cEn kun je hetzelfde ook… maar dan alleen met de pink van je linkerhand en… de duim van je rechterhand?xe2x80x9d
Moeder en ik zien hoe Joost de juiste vingers bepaalt en ja, ook dat kan hij.
xe2x80x9cEn nu met gebalde vuisten!xe2x80x9d roep ik op bevelende toon. Het enthousiasme van de jongen maakt een hels kabaal en het water golft in mijn glas.
Dan richt ik me tot moeder.

xe2x80x9cEn nu bent u aan de beurt. Nu moet u iets verzinnen,xe2x80x9d zeg ik.
Ze kijkt me hulpeloos aan. xe2x80x9cWat moet ik verzinnen?xe2x80x9d
Joost is ineens gestopt.
xe2x80x9cWat zou u… voor Joost… kunnen bedenken?…. Iets anders… een andere manier van trommelen?xe2x80x9d
Joost staart zijn moeder verwachtingsvol aan. Zij haalt haar schouders op en er valt een ongewone stilte.
Dan ineens: bonk! Moeder beukt haar elleboog op het tafelblad. Ze schrikt er zelf van.
Ik kijk snel naar Joost en en precies tegelijkertijd doen we precies hetzelfde. Boink.
Zelfs het schrikken doet hij na!
xe2x80x9cNog een keer!xe2x80x9d
xe2x80x9cEn nog een keer!xe2x80x9d
Er verschijnt een kleine glimlach op het gezicht van moeder.
xe2x80x9cEn nog een keer!xe2x80x9d
xe2x80x9cEn nu…,xe2x80x9d roep ik, om daarna meteen met een geheimzinnige fluisterstem door te gaan: xe2x80x9c… trommelen we heeeeel zachtjes…. maar alleen met… onze middelvingers! Hxc3xa9xc3xa9l zachtjes… alle drie tegelijk!xe2x80x9d

Je had er bij moeten zijn.
Dat was mooi, echt prachtig om te horen.
Een concert van een hecht trio middelvingertrommelaars!

* vanaf dit punt luistert Joost.

 Abonneer je gratis op adhdcoach.web-log.nl

Zie ook: www.adhd-coaching-amsterdam.nl

Hypnose. Trance. Bewustzijn. Onbewustzijn.
Kun je een dag leven zonder er mee te maken te hebben?

Wat gebeurt er zoal tussen je wakker worden en je slapen gaan?
Tussen gezellig koude pizza eten op een zomerse dag in de duinen en het je afwenden van een cirkelzaag in de stille winkelstraat? Tussen het hanteren van de luizenkam bij je jonge kind en het je voortdurend tijdens een concert van Andrxe9 Rieu afvragen wanneer toch dat opvallende vlekje op de boord van je partners overhemd is ontstaan?

Zou er sprake kunnen zijn van trance in en bij de volgende situaties en verschijnselen?
1. De laatste loodjes wegen het zwaarst.
2. Kinderen die jarig zijn geweest, zijn een paar dagen na hun verjaardag zoveel meer volwassen geworden. Meer dan in drie dagen normale groei mogelijk lijkt.
3. Waarom kunnen sommige mensen alleen maar thuis poepen?
4. Het placebo-effect.
5. Elke roman die je leest.
6. Een "self-fulfilling prophesy".  

Indirect bexefnvloeden: het goede voorbeeld
Volgens mijn moeder wilde ik als peuter maar niet op het potje plassen en zindelijk worden. Dat was nog in de tijd dat luiers van katoen waren. Pampers en Huggies waren nog onbekende fenomenen.

Elke dag werd ik met de witte, gexebmailleerde pot in contact gebracht om me zo ver te krijgen er een plas in te doen. Bij mijn oudere zusjes had die tactiek goed geholpen.
Maar ik wilde niet.
Nooit!
Ik was een koppig manneke en bereid dat ding omver te gooien als ik teveel gedwongen werd. Of het op mijn kop te zetten als een hoed.

Op een dag kwam mijn moeders vriendin op bezoek met haar zoontje die even oud was als ik. Toen hij moest plassen, kreeg hij van mijn moeder het potje en deed het 1-2-3!
Hxe9t potje?
Mijn potje!
Mijn moeder: x93Je werd zo kwaad! En je wilde bewijzen dat jij dat ook kon. En je deed het.x94
Braaf en tevreden.

STOP.
Je bent tot hier met lezen gekomen.
Geloof jij dat het beter is om bij het beantwoorden van de volgende vragen je ogen te sluiten of om ze open te houden, terwijl je je zoveel mogelijk innerlijke ervaringen van de laatste twee minuten herinnert?

Heb je misschien het geluid van een cirkelzaag gehoord?
Of er een beeld van gezien?
Heb je je wellicht op je hoofd gekrabd omdat je jeuk had?
Kreeg je zin om iets lekkers te eten?
Speelt er een lied of melodie in je hoofd? 
Heb je gegaapt? 

Wanneer je op een of meer van deze vragen met 'ja' hebt geantwoord, lees dan de inleiding nog eens van voor af aan.
Trouwens, welke kleur had volgens jou dat vlekje op het overhemd van die partner?

   Abonneer je gratis op adhdcoach.web-log.nl

Hypnose. Trance. Bewustzijn. Onbewustzijn.
Kun je een dag leven zonder er mee te maken te hebben?

Wat gebeurt er zoal tussen je wakker worden en je slapen gaan?
Tussen gezellig koude pizza eten op een zomerse dag in de duinen en het je afwenden van een cirkelzaag in de stille winkelstraat? Tussen het hanteren van de luizenkam bij je jonge kind en het je voortdurend tijdens een concert van Andrxc3xa9 Rieu afvragen wanneer toch dat opvallende vlekje op de boord van je partners overhemd is ontstaan?

Zou er sprake kunnen zijn van trance in en bij de volgende situaties en verschijnselen?
1. De laatste loodjes wegen het zwaarst.
2. Kinderen die jarig zijn geweest, zijn een paar dagen na hun verjaardag zoveel meer volwassen geworden. Meer dan in drie dagen normale groei mogelijk lijkt.
3. Waarom kunnen sommige mensen alleen maar thuis poepen?
4. Het placebo-effect.
5. Elke roman die je leest.
6. Een "self-fulfilling prophesy".  

Indirect bexc3xafnvloeden: het goede voorbeeld
Volgens mijn moeder wilde ik als peuter maar niet op het potje plassen en zindelijk worden. Dat was nog in de tijd dat luiers van katoen waren. Pampers en Huggies waren nog onbekende fenomenen.

Elke dag werd ik met de witte, gexc3xabmailleerde pot in contact gebracht om me zo ver te krijgen er een plas in te doen. Bij mijn oudere zusjes had die tactiek goed geholpen.
Maar ik wilde niet.
Nooit!
Ik was een koppig manneke en bereid dat ding omver te gooien als ik teveel gedwongen werd. Of het op mijn kop te zetten als een hoed.

Op een dag kwam mijn moeders vriendin op bezoek met haar zoontje die even oud was als ik. Toen hij moest plassen, kreeg hij van mijn moeder het potje en deed het 1-2-3!
Hxc3xa9t potje?
Mijn potje!
Mijn moeder: xe2x80x9cJe werd zo kwaad! En je wilde bewijzen dat jij dat ook kon. En je deed het.xe2x80x9d
Braaf en tevreden.

STOP.
Je bent tot hier met lezen gekomen.
Geloof jij dat het beter is om bij het beantwoorden van de volgende vragen je ogen te sluiten of om ze open te houden, terwijl je je zoveel mogelijk innerlijke ervaringen van de laatste twee minuten herinnert?

Heb je misschien het geluid van een cirkelzaag gehoord?
Of er een beeld van gezien?
Heb je je wellicht op je hoofd gekrabd omdat je jeuk had?
Kreeg je zin om iets lekkers te eten?
Speelt er een lied of melodie in je hoofd? 
Heb je gegaapt? 

Wanneer je op een of meer van deze vragen met 'ja' hebt geantwoord, lees dan de inleiding nog eens van voor af aan.
Trouwens, welke kleur had volgens jou dat vlekje op het overhemd van die partner?

   Abonneer je gratis op adhdcoach.web-log.nl

Ken je de "oude" visuele weergave van het NLP Communicatiemodel?

Hoe "lees" jij alle pijlen rondom de STEMMING?

En is het jou duidelijk wat het betekent dat de RECHTE PIJL (van STEMMING naar GEDRAG) over/door de rechthoek is getekend waarin de FILTERS genoemd staan? 

Hoe langer ik naar dat oude model keek, hoe meer ik zag!  
En hoe meer en meer ik me afvroeg!
Bouke de Boer stelt in een van zijn boeken*: "Het gedachtepatroon (interne voorstelling/representatie) zal in wisselwerking met de fysiologie de stemming bepalen" (pag. 36). En op pag 37 stelt hij: "Het is dus je stemming die uiteindelijk het gedrag bepaalt." Mijn coach Jolanda van Millingen schonk mij een uitgebreide en heldere verklaring die ik in deze bekende afbeelding niet kon herkennen.

Met het nieuwe en verdiepende inzicht ben ik aan de slag gegaan. Het werd een werkstuk dat maar bleef groeien en dat nu onderdeel is geworden van mijn certificeringsopdracht.

Geachte lezer, wil je kennismaken met de nieuwe weergave van NLP Communicatiemodel?
Een helder en communicatief 2011 wens ik je toe!

* Boer, Bouke de. De bijzondere reis van een prikkel. Van 'Sa is 't en net oars!, naar ongekende mogelijkheden. Een ander boek over Neuro-Linguxefstisch Programmeren. Limmen: uitgeverij De Prikkel, vierde druk, 2008.

Ken je de "oude" visuele weergave van het NLP Communicatiemodel?

Hoe "lees" jij alle pijlen rondom de STEMMING?

En is het jou duidelijk wat het betekent dat de RECHTE PIJL (van STEMMING naar GEDRAG) over/door de rechthoek is getekend waarin de FILTERS genoemd staan? 

Hoe langer ik naar dat oude model keek, hoe meer ik zag!  
En hoe meer en meer ik me afvroeg!
Bouke de Boer stelt in een van zijn boeken*: "Het gedachtepatroon (interne voorstelling/representatie) zal in wisselwerking met de fysiologie de stemming bepalen" (pag. 36). En op pag 37 stelt hij: "Het is dus je stemming die uiteindelijk het gedrag bepaalt." Mijn coach Jolanda van Millingen schonk mij een uitgebreide en heldere verklaring die ik in deze bekende afbeelding niet kon herkennen.

Met het nieuwe en verdiepende inzicht ben ik aan de slag gegaan. Het werd een werkstuk dat maar bleef groeien en dat nu onderdeel is geworden van mijn certificeringsopdracht.

Geachte lezer, wil je kennismaken met de nieuwe weergave van NLP Communicatiemodel?
Een helder en communicatief 2011 wens ik je toe!

* Boer, Bouke de. De bijzondere reis van een prikkel. Van 'Sa is 't en net oars!, naar ongekende mogelijkheden. Een ander boek over Neuro-Linguxc3xafstisch Programmeren. Limmen: uitgeverij De Prikkel, vierde druk, 2008.

Kun je als kind teveel aandacht krijgen?
Welgemeende, liefdevolle, passende, aansluitende aandacht?
En kan dat fout aflopen?
Dr. Spock, de bekende Amerikaanse kinderarts, vertelde*: "Ik heb tijdens mijn loopbaan met heel veel ouders gepraat. Nooit heb ik ouders van volwassen kinderen horen zeggen dat zij achteraf vonden dat zij teveel tijd aan hun gezin hadden besteed".

Kun je een kind x93bedervenx94 met teveel aandacht?
Welke ervaringen heb jij daarmee?
Vertel het ons, reageer hieronder!

Terwijl een opeenhoping van olie irritante vervuiling geeft, een teveel aan goud hebzucht crexebert, een teveel aan zon verschroeit en een teveel aan water verdrinkt en verdunt, heeft x96 voorzover ik weet en ervaren heb – een teveel aan liefde nog nooit een probleem veroorzaakt.

Stel je toch eens voor: je bent kind en vandaag krijg jij een luisterend oor voor al je woorden!
Ja! En open armen voor al je gevoelens, je plezier en je tranen!
Er zijn voortdurend -en zonder uitzondering- belangstellende ogen voor al je handelingen en alles wat je wil laten zien!
Mama, papa, kijk eens wat ik kan!
De geuren en smaken van je favoriete voedsel, het zal er allemaal zijn! 

Stel je voor!
Wat zal dat met je doen? 
Hoe zul je je voelen? 
Wat zul je doen wat je anders niet zou doen? 
Wat zal je niet meer doen wat je anders wel zou uitvoeren?

Renge Y. was het eerste Japanse kind van drie jaar dat ik leerde kennen. Zij had een eigenschap waarvan ik niet wist dat driejarigen die konden hebben: geduld. Ze kon eindeloos wachten op haar ouders! Het verhaal gaat dat jonge kinderen in Japan verwend worden als zijn zij jonge goden**. Dit meisje werd in elk geval te allen tijde met groot respect bejegend.
Verwennen kon ik het niet noemen. Wanneer zij iets te zeggen had of iets te vragen, dan werd daar door haar vader en moeder, haar tante en alle volwassenen om haar heen met buitengewone concentratie naar geluisterd. En met liefdevolle kalmte op gereageerd. Maar waren de grote mensen in gesprek, dan werd haar gevraagd even te wachten. En dat deed Renge dan ook. Minutenlang!
Geen gejengel, geen gezeur, geen ontevreden gedrag: ze kon op haar zelf blijven totdat de volwassenen zich weer tot haar zouden wenden, een gegeven waarvan ze akelig zeker was. Volledig ontspannen!

In mei 2010 – toen Renge vijf jaar was – verbleef ik twaalf dagen bij haar en haar ouders thuis in Nagoya. Twaalf dagen lang kon ik van dichtbij meemaken hoe zij met enorm veel aandacht en geduld omringd werd – voortdurend en zonder enige uitzondering. En hoe even geduldig en vol aandacht dit kind zelf was voor de behoeften van haar vader en moeder en van mij!

Ik ben nog steeds verbluft!

Hoeveel liefde en aandachtsvolle momenten heb jij als kind ervaren?
Hoeveel 100% aandacht ontvang je dagelijks x96 vrij van oordeel en haast x96 van je naaste?
En slaag jij er zelf in om die pure aandacht – waar die ander zo naar verlangt – elke keer en volledig te schenken? 

Ik niet!  

* Dr. Benjamin Spock en dr. Steven Parker in x93Baby- en kinderverzorging & opvoedingx94. Herziene 46e druk. Kosmos-Z&K Uitgevers.
** Duits, Kjeld. Vrouw breek los. De vele gezichten van Japan. 's-Gravenhage: uitgeverij BZZTxf4H, 2002.

Kun je als kind teveel aandacht krijgen?
Welgemeende, liefdevolle, passende, aansluitende aandacht?
En kan dat fout aflopen?
Dr. Spock, de bekende Amerikaanse kinderarts, vertelde*: "Ik heb tijdens mijn loopbaan met heel veel ouders gepraat. Nooit heb ik ouders van volwassen kinderen horen zeggen dat zij achteraf vonden dat zij teveel tijd aan hun gezin hadden besteed".

Kun je een kind xe2x80x9cbedervenxe2x80x9d met teveel aandacht?
Welke ervaringen heb jij daarmee?
Vertel het ons, reageer hieronder!

Terwijl een opeenhoping van olie irritante vervuiling geeft, een teveel aan goud hebzucht crexc3xabert, een teveel aan zon verschroeit en een teveel aan water verdrinkt en verdunt, heeft xe2x80x93 voorzover ik weet en ervaren heb – een teveel aan liefde nog nooit een probleem veroorzaakt.

Stel je toch eens voor: je bent kind en vandaag krijg jij een luisterend oor voor al je woorden!
Ja! En open armen voor al je gevoelens, je plezier en je tranen!
Er zijn voortdurend -en zonder uitzondering- belangstellende ogen voor al je handelingen en alles wat je wil laten zien!
Mama, papa, kijk eens wat ik kan!
De geuren en smaken van je favoriete voedsel, het zal er allemaal zijn! 

Stel je voor!
Wat zal dat met je doen? 
Hoe zul je je voelen? 
Wat zul je doen wat je anders niet zou doen? 
Wat zal je niet meer doen wat je anders wel zou uitvoeren?

Renge Y. was het eerste Japanse kind van drie jaar dat ik leerde kennen. Zij had een eigenschap waarvan ik niet wist dat driejarigen die konden hebben: geduld. Ze kon eindeloos wachten op haar ouders! Het verhaal gaat dat jonge kinderen in Japan verwend worden als zijn zij jonge goden**. Dit meisje werd in elk geval te allen tijde met groot respect bejegend.
Verwennen kon ik het niet noemen. Wanneer zij iets te zeggen had of iets te vragen, dan werd daar door haar vader en moeder, haar tante en alle volwassenen om haar heen met buitengewone concentratie naar geluisterd. En met liefdevolle kalmte op gereageerd. Maar waren de grote mensen in gesprek, dan werd haar gevraagd even te wachten. En dat deed Renge dan ook. Minutenlang!
Geen gejengel, geen gezeur, geen ontevreden gedrag: ze kon op haar zelf blijven totdat de volwassenen zich weer tot haar zouden wenden, een gegeven waarvan ze akelig zeker was. Volledig ontspannen!

In mei 2010 – toen Renge vijf jaar was – verbleef ik twaalf dagen bij haar en haar ouders thuis in Nagoya. Twaalf dagen lang kon ik van dichtbij meemaken hoe zij met enorm veel aandacht en geduld omringd werd – voortdurend en zonder enige uitzondering. En hoe even geduldig en vol aandacht dit kind zelf was voor de behoeften van haar vader en moeder en van mij!

Ik ben nog steeds verbluft!

Hoeveel liefde en aandachtsvolle momenten heb jij als kind ervaren?
Hoeveel 100% aandacht ontvang je dagelijks xe2x80x93 vrij van oordeel en haast xe2x80x93 van je naaste?
En slaag jij er zelf in om die pure aandacht – waar die ander zo naar verlangt – elke keer en volledig te schenken? 

Ik niet!  

* Dr. Benjamin Spock en dr. Steven Parker in xe2x80x9cBaby- en kinderverzorging & opvoedingxe2x80x9d. Herziene 46e druk. Kosmos-Z&K Uitgevers.
** Duits, Kjeld. Vrouw breek los. De vele gezichten van Japan. 's-Gravenhage: uitgeverij BZZTxc3xb4H, 2002.

Wat is een coach zonder platte kussens? Een rood en een zwart bijvoorbeeld? Wil de clixebnt een blauw exemplaar? Een groen? Ook goed! Placemats? Net zo goed! Ik hou zelf meer van rond, maar rechthoekig kan ook.

Gooi ze maar op de grond! 
Hopla! 
Wat afstand ertussen… zo.

Die ene plek staat voor het leven, die andere voor de dood. 
Waar sta je? 
Ga er maar eens dichterbij staan en voel. 

Of die ene plek is samen zijn en die andere alleen zijn. 
Waar sta je?
Ernaast? Erop? Ertussenin?
Wat doet dat met je? 
Of die ene is iets willen, de andere is niets willen. 
Of de ene is ja, de andere nee. 
Of doorgaan en stoppen. 
Of kiezen en afwachten. 
Willen of kunnen. 
Sex of geld. 
Doe eens gek: inademen of uitademen.

Nu kun je wel bij mij komen en dan gaan we een goede tijd beleven, maar je kunt het ook alleen proberen, zonder coach. 
Haal uit de keukenla twee onderzetters, leg ze op de vloer, zorg dat de afstand ertussen goed voelt. Waar "staat" de een voor, waarvoor de andere? Ga erop of erbij staan, loop er langzaam omheen en voel: wat doet dat met je? Wat zie, hoor, denk je? Wat en waar voel je in je lijf?
't Kan even zoeken zijn.
Is tenslotte een beetje maf, op een onderzetter staan. Wat gebeurt er precies? En wat ontstaat er bij die andere plek? Wat merk je op als je (langzaam) beweegt van de ene naar de andere? Waar voel je je het prettigst?

Er zijn twee soorten mensen in de wereld. 
Lang leve de tegenstellingen! 
De ene groep verklaart de andere voor gek en de andere groep bestaat uit coaches en clixebnten. 
Helpers en hulpzoekers. 
Waar sta jij?

Wat is een coach zonder platte kussens? Een rood en een zwart bijvoorbeeld? Wil de clixc3xabnt een blauw exemplaar? Een groen? Ook goed! Placemats? Net zo goed! Ik hou zelf meer van rond, maar rechthoekig kan ook.

Gooi ze maar op de grond! 
Hopla! 
Wat afstand ertussen… zo.

Die ene plek staat voor het leven, die andere voor de dood. 
Waar sta je? 
Ga er maar eens dichterbij staan en voel. 

Of die ene plek is samen zijn en die andere alleen zijn. 
Waar sta je?
Ernaast? Erop? Ertussenin?
Wat doet dat met je? 
Of die ene is iets willen, de andere is niets willen. 
Of de ene is ja, de andere nee. 
Of doorgaan en stoppen. 
Of kiezen en afwachten. 
Willen of kunnen. 
Sex of geld. 
Doe eens gek: inademen of uitademen.

Nu kun je wel bij mij komen en dan gaan we een goede tijd beleven, maar je kunt het ook alleen proberen, zonder coach. 
Haal uit de keukenla twee onderzetters, leg ze op de vloer, zorg dat de afstand ertussen goed voelt. Waar "staat" de een voor, waarvoor de andere? Ga erop of erbij staan, loop er langzaam omheen en voel: wat doet dat met je? Wat zie, hoor, denk je? Wat en waar voel je in je lijf?
't Kan even zoeken zijn.
Is tenslotte een beetje maf, op een onderzetter staan. Wat gebeurt er precies? En wat ontstaat er bij die andere plek? Wat merk je op als je (langzaam) beweegt van de ene naar de andere? Waar voel je je het prettigst?

Er zijn twee soorten mensen in de wereld. 
Lang leve de tegenstellingen! 
De ene groep verklaart de andere voor gek en de andere groep bestaat uit coaches en clixc3xabnten. 
Helpers en hulpzoekers. 
Waar sta jij?